Dit ben ik

Het creëren van mijn beeldend werk is een persoonlijk bewustwordingsproces. Vanuit mijn hart en gevoel geef ik herinneringen, droombeelden en ervaringen een plek. Het persoonlijke raakt soms het maatschappelijke. Vanuit eigen foto’s en gevonden beeldmaterialen waar ik een gevoel of urgentie bij ervaar ontstaan nieuwe beelden. Inspiratie kan overal vandaan komen. Uit mijn omgeving zoals de natuur: oceanen, kleuren, texturen, mensen. Maar ook vanuit mijn gedachten, emoties en innerlijke wereld of onderbewustzijn. Door tekenen en schilderen uit ik mijn emoties, gevoelens en gedachten en maak ik contact met mijn innerlijke wereld en onderbewustzijn. In mijn werk experimenteer ik met structuren, kleuren en materialen. In de verflagen onstaat soms een eigen verhaal, de dynamiek tussen beheersing van de verf en het loslaten van het materiaal vind ik ontzettend interessant en tevens symbolisch voor de kunst van het leven zelf.

Het klinkt vanzelfsprekend maar dat is het niet altijd geweest. De liefde voor het creatieve proces ben ik een aantal jaren kwijt geweest. Sinds het voorjaar van 2020 ben ik mij bewust geworden van de directe connectie tussen mijn beeldend werk en mijn innerlijke gevoels wereld. Tijdens mijn ontwikkeling aan de kunstacademie was dit besef er niet volledig. Het verhaal en eindproduct stonden centraal en vooral ook het presteren voor een eindproduct.. Op de kunstacademie is de basis gelegd van mijn kunstenaarschap. Nu vindt er een verdieping plaats die enkel door het opdoen van levenservaring en een gegroeid bewustzijn ontstaat.

Tijdens het creëren geef ik ruimte aan wat ik voel en ervaar. Alles mag er zijn. Gevoelens, emoties en gebeurtenissen krijgen een plek door ze letterlijk op papier of doek te zetten. Soms zie ik pas veel later wat de ware essentie is van een tekening of prentje. Dan zie ik terug waarmee ik worstelde, ontvouwt zich een inzicht of krijgt een emotie eindelijk een plaats. Door middel van Art Journalen maak ik regelmatig contact met mijn gevoel en essentie.

Na mijn afstuderen aan de kunstacademie in 2012 heb ik ruim 7 jaar geen eigen beeldend werk meer gemaakt. In het voorjaar van 2020 kreeg ik zo’n onweerstaanbare drang om te tekenen dat mijn hele woonkamer zich vulde. Twee maanden later heb ik een atelier gehuurd en sindsdien maak ik allerlei dingen. Tijdens het creatie proces van het afgelopen jaar liep ik tegen oude overtuigingen en negatieve denkpatronen aan. Ik heb ingezien dat deze negatieve denkpatronen mij al die tijd hebben weerhouden om nieuw werk te maken. Een grote veeleisendheid, Imposter syndrome en een hele hoge prestatiedruk die ik mijzelf oplegde zorgden ervoor dat ik mijzelf letterlijk in de weg stond en niet met plezier of voldoening iets kon maken. Het prachtige van dit bewustzijns proces is dat ik tegelijkertijd in schema therapie ging en een opleiding in familie opstellingen ben gaan volgen. Hierdoor ben ik aan de slag gegaan vanuit verschillende invalshoeken met mijn innerlijke overtuigingen en oude patronen die mijn beeldende proces en prive leven in de weg stonden.

Een van de mooiste inzichten die ik begin 2020 kreeg is dat ik in mijn werk als kunst docent op de middelbare school mijn leerlingen altijd positief motiveer en negatieve denkpatronen bij hun weet om te draaien. Maar bij mijzelf was de negatieve overtuiging ”Dat wat ik maakte er niet mocht zijn” zo groot, dat ik deze zelf niet eens meer zag. Gelukkig kan ik nu weer vanuit plezier en vanuit mijn hart en gevoel werk maken. Zonder overheersende kritische stemmetjes in mijn hoofd of mijzelf druk op te leggen. Ik mag weer maken en ervaren als een klein kind. Het mag mislukken en vanuit foutjes ontstaan soms de mooiste dingen. Iets wat ik tegen mijn leerlingen al die jaren zei, maar tegen mijzelf niet. Nu mag alles er zijn vanuit liefde voor mijzelf. Ik besef mij dat wanneer ik mijn kunst afwijs, ik mijzelf diep van binnen ook afwijs. Want maken en creëren is de basis van ons bestaan.